Żałoba narodowa
Prezydent RP Lech Kaczyński ogłaszający żałobę narodową, Gród nad Wisłą, 24 stycznia 2008
Żałoba narodowa – rozpacz ogłaszana przez władze państwowe po śmierci wybitnej osobowości (w większości wypadków związanej z krajem jej ogłoszenia) albo z powodu wielkiej katastrofy. Być może być ogłaszana na wynik tragicznych wydarzeń w kraju, w którym ją zarządzono, tymczasem też w charakterze odmiana hołdu złożonego ofiarom podobnych zdarzeń (targnięcie się, dramat naturalna albo inna) w oddali granicami państwa. Na pora jej trwania odwołuje się przeważnie imprezy masowe i widowiska rozrywkowe (koncerty, rozgrywki sportowe), zaleca się również powściągliwość w zachowaniu natomiast zmianę programów telewizyjnych (reglamentacja emisji programów rozrywkowych, komedii, reklam).
Spis treści
- 1 Żałoba narodowa w Polsce
- 2 Okresy żałoby narodowej w Polsce
- 3 Żałoba narodowa w innych państwach
- 4 Zobacz też
- 5 Przypisy
//
Żałoba narodowa w Polsce
Zobacz w Wikiźródłach tekst
Ustawa o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej zaś o pieczęciach państwowych
Kir na fladze państwowej w postaci czarnej wstążki dowiązanej do drzewca
Kraków, trumna z ciałem Józefa Piłsudskiego w krypcie na Wawelu
Portret Jana Pawła II przepasany kirem
Zobacz nowina w serwisie Wikinews na materia żałoby z powodu śmierci Jana Pawła II we Wrocławiu
Zobacz nius w serwisie Wikinews na materia żałoby z powodu tragedii w kopalni “Halemba”
W Polsce, podstawą prawną do wprowadzenia żałoby narodowej jest art. 11 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o godle, barwach i hymnie zaś o pieczęciach państwowych Rzeczypospolitej Polskiej.
Z chwilą wejścia w byt tej ustawy wielkość utracił rozporządzenie z dnia 7 grudnia 1955 o godle i barwach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i o pieczęciach państwowych (Dz. U. Nr 47, poz. 314, z 1956 r. Nr 7, poz. 43 a z 1957 r. Nr 10, poz. 42).
W Polsce żałobę narodową wprowadza Prezydent Rzeczypospolitej w formie rozporządzenia z kontrasygnatą Prezesa Rady Ministrów. Powinno ono definiować przyczynę wprowadzenia żałoby narodowej i pora jej trwania, uwzględniając uwarunkowania kulturowe i historyczne zaś przyjęte w tym zakresie zwyczaje.
Odstępstwem od tej reguły było introdukcja żałoby narodowej przez Radę Ministrów uchwałą z 3 kwietnia 2005 r. Nr 80/2005 (M.P. z 2005 r. Nr 19, poz. 307). Rezolucja ta miała doniosłość symboliczne i nie była to czyn prawa uniwersalnie obowiązującego skoro uprawnionym do ogłaszania żałoby narodowej był Prezydent RP.
W okresie obowiązywania żałoby narodowej flagi państwowe na gmachach publicznych zostają opuszczone do połowy masztu bądź przepasane kirem. Do uczczenia pamięci zobowiązane są także massmedia, w poprzek reglamentacja nadawania programów rozrywkowych.
Okresy żałoby narodowej w Polsce
W okresie poprzedzającym paroksyzm powstania styczniowego, po serii krwawo stłumionych przez wojska rosyjskie manifestacji patriotycznych w 1861, Związek wyznaniowy rzymskokatolicki ogłosił żałobę narodową w Królestwie Polskim.
Od momentu odzyskania niepodległości przez Polskę w 1918, ból narodowa była ogłaszana 17 baty, z czego aż 10 manto na przestrzeni ostatnich 10 lat. 6 lanie na przestrzeni prezydentury Aleksandra Kwaśniewskiego i 4 rózgi w trakcie prezydentury Lecha Kaczyńskiego.
II Rzeczpospolita
- 3 lutego 1924 – jednodniowa żal po śmierci byłego prezydenta USA Woodrow Wilsona.
- 12 maja 1935 – po śmierci Marszałka Józefa Piłsudskiego.
- 4 grudnia 1938 – po śmierci arcybiskupa lwowskiego obrządku ormiańskiego Józefa Teodorowicza
Miesiączka okupacji
- 4-18 października 1944 – po upadku powstania warszawskiego
Rzeczpospolita polska Republika Ludowa
- 9 marca 1953 – po śmierci Józefa Stalina
- 13-18 marca 1956 – po śmierci prezydenta Bolesława Bieruta
- 8-11 sierpnia 1964 – po śmierci przewodniczącego Rady Państwa Aleksandra Zawadzkiego
- 28-31 maja 1981 – po śmierci prymasa Stefana Wyszyńskiego
- 14-15 marca 1980 – po katastrofie lotniczej w okolicach Okęcia (zginęło wówczas 77 pasażerów i 10 członków załogi) – rozpacz ogłoszona na terenie miasta stołecznego Warszawy
- 10-11 kwietnia 1987 – po katastrofie lotniczej w Lesie Kabackim (zginęło wówczas 172 pasażerów i 11 członków załogi) – smutek ogłoszona na terenie miasta stołecznego Warszawy
III Rzeczpospolita
- 18 lipca 1997 – na rzecz upamiętnienia ofiar powodzi tysiąclecia (55 ofiar śmiertelnych).
- 12-14 września 2001 – w związku z zamachami na World Trade Center i Pentagon w Nowym Jorku i Waszyngtonie (2752 ofiary śmiertelne, w tym 5 Polaków).
- 12-13 marca 2004 – na rzecz upamiętnienia ofiar zamachu w Madrycie (191 ofiar śmiertelnych, w tym 4 Polaków).
- 5 stycznia 2005 – na rzecz upamiętnienia ofiar fala samotna w Azji Południowo-Wschodniej (dookoła 294 tys. ofiar śmiertelnych).
- 3-8 kwietnia 2005 – po śmierci Jana Pawła II.
- 14 lipca 2005 – na rzecz upamiętnienia ofiar zamachu w Londynie 7 lipca 2005 (52 ofiary śmiertelne, w tym 3 Polki)
- 29 stycznia – 1 lutego 2006 – na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy budowlanej na Śląsku (65 ofiar śmiertelnych, gros z nich to Polacy).
- 23-25 listopada 2006 – na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy górniczej w kopalni Halemba (23 ofiary śmiertelne, wszystkie z nich to Polacy).
- 23-25 lipca 2007 – na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy autokarowej w Vizille obwód Grenoble (26 ofiar śmiertelnych, wszystkie z nich to Polacy).
- 24-26 stycznia 2008 – na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy lotniczej poniżej Mirosławcem (w katastrofie zginęło 19 oficerów i jeden podoficer, wszystkie ofiary to Polacy).
Żałoba narodowa w innych państwach
Znicze przedtem Dworcem Atocha w Madrycie, 2004
Tragedia w Azji Płd.-Wsch., 2005
Grób Johannesa Raua, 28 stycznia 2006
- 6 marca 2008 – rozpacz po katastrofie łodzi na jeziorze Farka (16 zabitych)
- 9 września 2006 – w dniu pogrzebu przyrodnika Steve`a Irwina
- 7 lipca 2004 – 3 dni żałoby po śmierci prezydenta Austrii Thomasa Klestila (zm. 6 lipca 2004).
- 20 maja 2008 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar cyklonu Nargis (ok. 90 tys. zabitych).
- 2 maja 1994 – 3 dni żałoby po śmierci kierowcy F1 Ayrtona Senny.
- 30 września 2006 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy lotu Siata Transportes Aéreos 1907 (154 zabitych).
- 18 lipca 2007 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar katastrofy lotu TAM Linhas Aéreas 3054 (200 zabitych).
- 18 maja 2008 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar Trzęsienia ziemi w Syczuanie, 2008 (ok. 70 tys. zabitych).
- 8 listopada 2007 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar strzelaniny w Tuusula (8 zabitych).
- 26 sierpnia 2007 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia 63 śmiertelnych ofiar pożaru greckich lasów.
- 11 marca 2004 – 3 dni żałoby na rzecz upamiętnienia ofiar zamachu w Madrycie (191 ofiar śmiertelnych).
- 27 lutego 2004 – 3 dni żałoby celem upamiętnienia 9 ofiar katastrofy lotniczej w której sen wieczny poniósł m.in. prezydent Macedonii Boris Trajkovski.
- 17 października 2007 – w dniu pogrzebu piosenkarza Toše Proeskiego.
- 3 października 1988 – 3 dni żałoby po śmierci wielokrotnego ministra i wicekanclerza Franza Josepfa Straußa.
- 3 czerwca 1998 – 3 dni żałoby po katastrofie kolejowej pociągu ICE wobec Eschede w Dolnej Saksonii (101 ofiar śmiertelnych).
- 20 stycznia 2005 – na rzecz upamiętnienia ofiar fala samotna w Azji Południowo-Wschodniej (dookoła 294 tys. ofiar śmiertelnych).
- 7 lutego 2006 – 3 dni żałoby po śmierci byłego prezydenta Niemiaszek Johannesa Raua.
- 6 października 1999 – w dniu śmierci śpiewaczki Amálii Rodrigues
- 13 lutego 2005 – w dniu śmierci zakonnicy Luci dos Santos.
- 25 kwietnia 2007 – w dniu pogrzebu byłego prezydenta Rosji Borysa Jelcyna.
- 13 sierpnia 2008 - na rzecz uczczenia ofiar wojny w Osetii Południowej i Gruzji.
- 23 stycznia 2006 – smutek na rzecz upamiętnienia ofiar klęska lotniczej słowackiego samolotu wojskowego na Węgrzech.
- 12 września 2001 – ból na rzecz upamiętnienia ofiar zamachu na World Trade Center i Pentagon (2752 zabitych).
- 1 lutego 2003 – opłakiwanie po katastrofie wahadłowca Columbia.
- 17 kwietnia 2007 – żal na rzecz upamiętnienia 33 ofiar masakry w Virginia Tech.
- 1986 – smutek po zabójstwie gra polityczna Svena Olofa Palme.
- 2 listopada 2004 – w dniu śmierci Zaida ibn Sultana an-Nahajana, władcy emiratu Abu Zabi.
Zobacz też
- Żałoba w Polsce po śmierci Jana Pawła II
Przypisy
- ↑ Podręcznik w brzmieniu nadanym przez ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o godle, barwach i hymnie Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2005 r. Nr 172, poz. 1439). Ta rozporządzenie nowelizacyjna z 2005 r. rozwinęła nazwę nowelizowanej ustawy o wyrazy: “tudzież o pieczęciach państwowych”.
- ↑ Art. 144 ust. 2 Konstytucji RP.
- ↑ http://lwow.home.pl/ormianie/teodorowicz.html
- ↑ Żałoba narodowa została wówczas ogłoszona przez Prezydenta RP na Uchodźstwie Władysława Raczkiewicza.
- ↑ Żałoba od godz. 19:00 24 stycznia do godz. 19:00 26 stycznia 2008 (umownie 3 dni; godzinowo 2 dni).
- ↑ http://news.orf.at/070826-15869/
- ↑ http://findarticles.com/p/articles/mi_m0WDQ/is_2004_March_9/ai_114410644
- ↑ http://www.focus-fen.net/index.php?id=n124536
- ↑ http://www.vlada.mk/english/News/October2007/ei17-10-2007.htm