Depozyt
Pod pojęciem depozytu funkcjonuje sekwencja instytucji odgrywających w niespełna całkiem istotną rolę.
Spis treści
- 1 Porozumienie przechowania
- 2 Depozyt nieprawidłowy
- 3 Depozyt sądowy
- 4 Inne rodzaje depozytu
- 5 Nasz Depozyt
- 6 Baza prawna
- 7 Bibliografia
//
Porozumienie przechowania
Terminem tym określa się umowę przechowania. W umowie tej przechowawca (depozytariusz) zobowiązuje się wstrzymać za wynagrodzeniem czy też bez wynagrodzenia w stanie niepogorszonym przedmiot ruchomą oddaną mu przez składającego (deponenta) na przechowanie. Przykładem tej umowy być może być zaniechanie samochodu na parkingu strzeżonym, rozlokowanie bagażu w przechowalni dworca, wierność wierzchniego okrycia w szatni. Do zawarcia umowy konieczne jest nakład rzeczy. Od tej chwili powstają odpowiednie obowiązki przechowawcy i składającego rzecz.
Przechowawca
Przechowawca jest przede wszystkim wdzięczny do przechowywania rzeczy w taki strategia, do jakiego się zobowiązał, a w wypadku braku umowy w tym względzie – w taki tryb, kto wynika z właściwości przechowywanej rzeczy i z stosunki. Bez zgody składającego nie można mu bawić się rzeczy, widać iż jest to konieczne do jej zachowania w stanie niepogorszonym. Ma obowiązek robić zapasy obiekt w miejscu i w postępowanie wyraźny w umowie, niechybnie iż modyfikacja w tym zakresie jest konieczna na rzecz ochrony rzeczy zanim utratą bądź uszkodzeniem. Nie być może zwrócić rzeczy na przechowanie innej osobie, widać iż jest forsowny do tego przez okoliczności.
Składający
Składający przedmiot ma jakkolwiek funkcja zapłaty wynagrodzenia, o w jakim stopniu porozumienie jest odpłatna. Winien on również wyrzygać przechowawcy wydatki, które ów poniósł w celu należytego przechowania rzeczy. Układ przechowania nie wymaga szczególnej formy. Niekiedy połączona jest z wydaniem znaku legitymacyjnego (kwitu, żetonu, numerka itp.), kto stanowi symboliczne utwierdzenie prawa do oddanej na przechowanie rzeczy. Spory szczegół tej umowy, a to jest przechowanie, jest podobnie elementem składowym innych umów, np. najmu, komisu, przewozu. Funkcja przechowania przypuszczalnie zalegać ponadto w umowach o świadczenie usług wykonywanych przez lekarzy, adwokatów, zakładanie się fryzjerskie, kosmetyczne, gastronomiczne. W sytuacjach tych na ogół chodzi o pozostawioną fatałaszki, a do zawarcia umowy przechowania dochodzi z reguły w podejście domniemany. Identyczna kondycja występuje w zakładach pracy, dokąd pracobiorca musi dostarczyć szata wierzchnią, żeby przeprowadzać pracę.
Depozyt nieprawidłowy
Oprócz klasycznego depozytu (umowy przechowania) funkcjonuje podobnie depozyt nienormalny. W stosunku tym przechowawcy przysługuje kanon rozporządzania oddanymi mu na przechowanie pieniędzmi bądź innymi rzeczami oznaczonymi dopiero co co do gatunku.
Depozyt sądowy
O depozycie jest dozwolone mówić w znaczeniu depozytu sądowego. Depozytem w sądzie mogą być kasa, dokumenty, papiery wartościowe, poręczenia majątkowe, dowody rzeczowe, przedmioty złożone albo zatrzymane w postępowaniu karnym. W przypadkach określonych w ustawach możliwe jest kompletacja przedmiotu do depozytu sądowego przez dłużnika czy też uzasadniony narząd. Nagrodzić tu wolno, za Sądem Najwyższym, dubel rodzaje depozytów:
- depozyty składane w charakterze myśl świadczenia w celu zwolnienia się z wykonania zobowiązania,
- depozyty składane i pozostawiane z racji potrzeb i na rzecz celów postępowania (np. karnego, egzekucyjnego).
Jeśli chodzi o tę pierwszą kategorię, to wypada ustalić, iż grunt kompletacja przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego ma takie same skutki jakim sposobem dokonanie świadczenia. Jest to prawo dłużnika, które przysługuje mu np. w razie braku wiedzy czy też sporu co do osoby wierzyciela, nieznajomości miejsca zamieszkania albo siedziby wierzyciela, zwłoki wierzyciela, odmowy wydania przez wierzyciela pokwitowania.
Jeśli chodzi o drugą kategorię, to do depozytu mogą być złożone np. rzeczy zatrzymane w postępowaniu karnym, co do których powstaje obiekcja, komu trzeba je oddać, rzeczy ruchome odebrane przez komornika dłużnikowi na przestrzeni nieobecności wierzyciela.
O przejściu na właściwość państwa przedmiotów nie podjętych z depozytu sądowego orzeka zdanie jak narząd wymiaru sprawiedliwości.
Inne rodzaje depozytu
Depozyt występuje w określonych urzędach, instytucjach bądź u osób z racji wykonywanych przez nie czynności. Wolno tu zamienić depozyt urzędu celnego, depozyt urzędu skarbowego, depozyt bankowy, depozyt notarialny, depozyt konsularny.
Do depozytu urzędu celnego mogą zajść zatrzymane czy też zajęte towary w celu zabezpieczenia należności celnych. Złożeniu do depozytu urzędu skarbowego podlegają np. papiery wartościowe, zajęte w celu zabezpieczenia należności pieniężnych. W depozycie bankowym wolno gromadzić przedmioty i papiery wartościowe. Rejent przypuszczalnie zgodzić się na przechowanie wszelkiego rodzaju dokumenty tudzież papiery wartościowe i kasa w związku z dokonywaną w jego kancelarii czynnością. Konsul przyjmuje do depozytu dokumenty, środki płatnicze tudzież przedmioty wartościowe, jeśliby jest to niezbędne do ochrony praw i interesów obywateli polskich.
Polski Depozyt
Depozyt występuje w oznaczeniu centralnej instytucji depozytowo-rozliczeniowej, jaką jest Polski Depozyt. Działa on w formie spółki akcyjnej, a do jego zadań wypada zachowanie depozytu papierów wartościowych.
Polega to w szczególności na rejestrowaniu papierów wartościowych dopuszczonych do publicznego obrotu, nadzorowaniu zgodności wielkości emisji z liczbą papierów wartościowych znajdujących się w obrocie, rozliczaniu transakcji zawieranych na rynku regulowanym.
Fundament prawna
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Prawo obywatelski (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Prawo postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Przepisy postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. – Reguła celne (Dz. U. Nr. 68, poz. 622, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Reguła bankowe (Dz. U. Nr 140, poz. 939, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. – o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538).
- Ustawa z dnia 14 lutego 1991 r. – Kanon o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.).
- Ustawa z dnia 13 lutego 1984 r. o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 215, poz. 34, z późn. zm.).
- Dekret z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji nie podjętych depozytów i nie odebranych rzeczy (Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823, z późn. zm.).
- Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 września 1965 r. o zasadach i trybie postępowania w sprawach o kompletacja przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego (Dz. U. Nr 42, poz. 261).
- Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 19 lipca 2004 r. w sprawie depozytu urzędu celnego (Dz. U. Nr 169, poz. 1771).
Bibliografia
- Encyklopedia - Kanon nie przed chwilą na rzecz prawników, Bielsko-Biała, Skwer, 2001 ISBN 83-7266-044-1.
- Art. 835–845 k.c. – Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.
- Art. 692–694 k.c. – Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93,z późn. zm.
- Art. 105 ustawy Ordynacja podatkowa – Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926, z późn. zm.
- Art. 5 ustawy Reguła bankowe – Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665, z późn. zm.
- Art. 79 ustawy Reguła o notariacie – Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369, z późn. zm.
- Art. 17 ustawy o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej – Dz. U. z 2002 r. Nr 215, poz. 1823.