Prawo

Dokument wydany przez świętą Jadwigę Śląską, potwierdzony pięcioma pieczęciami: biskupa lubuskiego Henryka, księżnej Anny, wdowy po Henryku II Pobożnym, księcia śląskiego Bolesława II Peryferie i biskupa wrocławskiego Tomasza

Rewers pieczęci majestatycznej Kazimierza Wielkiego z 1334 r.

Pieczęć - herb dzierżawczy i rozpoznawczy osoby fizycznej albo prawnej, wyciskany za pomocą stempla (tłoku). Stanowi akt wiarygodności - nadaje rozmiar prawną pismu czy też dokumentowi. Również jest środkiem zabezpieczającym nienaruszalność zamkniętego pisma bądź przedmiotu.

Podział pieczęci ze względu na osobę:

• pieczęcie osób fizycznych:
  • pieczęć papieska (bulla),
  • pieczęć monarsza (cesarska, królewska, książęca):
    • majestatyczna (głównie cesarska i królewska),
    • portretowa,
    • piesza,
    • konna,
    • herbowa (w charakterze contrasigillum bądź na rewersie pieczęci monetowej),
    • wotywna,
  • pieczęć dostojnika kościelnego:
    • tronowa,
    • stojąca,
    • herbowa,
  • pieczęć rycerska,
• pieczęcie osób prawnych:
  • pieczęć państwowa,
  • pieczęć samorządowa (miejska czy też wiejska),
  • pieczęć korporacyjna (instytucji kościelnych i organizacji społecznych).

Podział pieczęci ze względu na funkcje:

• pieczęć większa (sigillum maius),
• pieczęć mniejsza
• pieczęć sygnetowa.

Zobacz też

• lak
• pieczęć cylindryczna
• sfragistyka
• wosk

Niewładcze działania administracji publicznej

Do niewładczych form działania administracji powinno się układ administracyjne, będące dwustronną czy też wielostronną czynnością z zakresu prawa administracyjnego, dokonaną przez podmioty wykonujące administrację publiczną, a dochodzącą do skutku na podstawie zgodnych oświadczeń woli tych podmiotów. Przedmiotem porozumienia są zobowiązania (jednakowoż nie w sensie cywilno - prawnym) dotyczące realizacji zadań ze sfery administracji publicznej. Porozumienia przewidują czy też wspólne uprawianie zadań nałożonych na podmioty będące stronami porozumienia, lub wyznaczenie pewnych zadań z jednego podmiotu na drugi.

Porozumienie administracyjne od czynności cywilno - prawnych odróżnia przede wszystkim jego temat, kto leży w sferze prawa administracyjnego a nie cywilnego. Stronami porozumienia administracyjnego mogą być wszelkie podmioty prawa administracyjnego, inaczej również jednostki nie posiadające osobowości prawnej. Zasięg uprawnień i obowiązków objętych porozumieniem musi wypoczywać w zakresie samodzielnego decydowania podmiotów zawierających umowa. Oznacza to, iż porozumienia mogą być zawierane dopiero co w takiej sferze działania organów państwa, w której są one samodzielne. Instytucja porozumienia administracyjnego przypadkiem stać się formą w szerokim zakresie stosowaną:

1. tzw. porozumienia międzygminne
2. porozumienie o wykonywanie zadań z zakresu administracji rządowej
3. uzgodnienie treści aktu pośród organami

Realizacja administracji oparta na nie całkiem cywilnym dotyczy przede wszystkim tej sfery, w której zarządzanie zajmuje się sprawami gospodarczymi, dokonuje pewnych świadczeń na obiekt społeczeństwa, organizuje zadowolenie określonych potrzeb. Zarządzanie wykorzystuje instytucje prawa cywilnego zasadniczo w dwóch celach:

• uzyskiwanie niezbędnego wolumenu dóbr na rzecz utrzymania aparatu administracyjnego i szansa świadczeń rzeczowych na obiekt społeczeństwa przez ów aparat,
• zapewnienie usług i świadczeń o podstawowym znaczeniu społecznym, których dostarczenie stanowi funkcja administracji publicznej.

Umowy w administracji są często powiązane z działaniami o innym charakterze. Kiedy niekiedy poprzedza je postępek porządkowy wywołujący za pośrednictwem skutki cywilnoprawne lub postępek powodujący otwarcie skutki cywilnoprawne.

Bibliografia

1. Ochendowski E. Reguła Administracyjne, Gniazdko Organizatora, Toruń 2002
2. Wierzbowski M. Kanon Administracyjne, Periodyk Prawnicze Lexis Nexis, Gród nad Wisłą 2002